Voi, ortodocșii, să veniți mai des

http://orthodox-heart.blogspot.com

ORTHODOX HEART

Voi, ortodocșii, să veniți mai des

În ultimii zece ani, delegații de preoți ortodocși, au vizitat închisorile din România.

Din cauza sărăciei, lucrurile pe care le puteam duce prizonierilor, erau cam două sacoșe pentru fiecare. În același timp, membrii adunărilor penticostale și a altor secte, aduceau camioane întregi cu mâncare și alte produse necesare.
Noi, ortodocșii, nu puteam concura cu ei. Mergeam în închisori, le citeam câte o rugăciune și le împărțeam puținele lucruri.

Aici, prizonierii erau foarte violenți. Spărgeau în calea lor, mese, scaune, tot ce găseau.

Într-o zi, directorul închisorii spuse preoților ortodocși:

„Să veniți mai des, voi, ortodocșii, pentru că atunci când veniți aceste fiare se cumințesc și nu mai sparg nimic cel puțin o lună de zile. ”

(Mărturia părintelui Constantin Petrache, preot misionar)

Sursă:

https://plus.google.com/u/0/+ΑδελφήΑγάθη

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Reclame

Natura de vis (Μ. K.) – Poezie

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Natura de vis (M. K.)

Minunată este zidirea Ta, Atotputernice!
Simt mirosul ierbii și al florilor parfumate!
Al pământului reavăn și al pomilor varuiti!
Am pierdut aceste bucurii senine,
Ne-am închis mai abitir în trupul de lut!

Am făcut din viața un chin făr’de nume,
Am ales să ne facem chipuri de lut!
Cu drag privesc la frumoasa natură,
O, cât mai ești!? O, cât mai sunt!?

Video: Mănăstirea Dragomirna din Suceava, România

http://orthodox-heart.blogspot.com

ORTHODOX HEART

Mănăstirea Dragomirna din Suceava, România

Saint Arsène Papacioc de Roumanie (+2011) et les animaux ╰⊰¸¸.•¨* French

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Saint Arsène Papacioc de Roumanie (+2011) et les animaux

„Je ne pense pas que j’ai omis de demander à quiconque en confession s’il ou si elle avait torturé ou tué des animaux” racontait-il.

Un jour, il pleuvait et un chat avec quatre chatons vint près de ma cellule. N’ayant nul endroit où s’abriter, le chat vint auu puits près de ma cellule, et resta là à miauler sous la pluie.

Durant la nuit, je réfléchis.” comment se fait-il que je demande à tous en confession s’ils ont torturé des animaux, et je vais laisser ce chat sous la pluie?!”

Et je suis allé, dans l’obscurité, et sous la pluie, et j’ai trouvé le chat, mais seulement trois chatons, le quatrième manquait. Pouvez-vous imaginer cela?… Le jour suivant, je me suis retrouvé avec le chat dans le sanctuaire: il était venu me remercier!

Version française Claude Lopez-Ginisty
d’après
St Herman of Alaska’s
Eternity in the Moment
reprenant
Între timp și veșnicie: Viata Părintelui Arsenie Papacioc
Bucharest 2015

Source:

https://orthodoxologie.blogspot.com/2018/12/staretz-arsene-et-les-animaux.html

Pretutindeni își are Hristos aleșii Lui – Părintele Epifanie Teodoropulos

Pretutindeni își are Hristos aleșii Lui

Părintele Epifanie Teodoropulos

Povestea părintele Epifanie Teodoropulos:

„Cu mulți ani în urmă, părintele T a mers într-o călătorie în România, dar încă nu fusese hirotonit. Luase cu el mai multe iconițe să le împartă, deși regimul comunist interzicea orice manifestație publică religioasă.

Într-o zi, părintele T împărțea iconițe la ieșirea unei biserici. În acea clipă vede venind spre el un polițist, care era pesemne mai mare în grad. Acela se apropie de el furtunos și îl îmbrâncește de trei ori, până ajung în spatele bisericii.
Părintele T, sărmanul, se speriase tare și se gândea că îl așteaptă cu siguranță închisoarea.

Însă, acolo, ce să vezi? Polițistul se uită în stânga și în dreapta, îi înşfăcă pachetul cu iconițe și îl ascunse în buzunar. Apoi făcu o plecăciune în semn de mulțumire și plecă grăbit.

În adâncul inimii lui, acel comunist, credea în Hristos și s-a folosit de acel truc pentru a lua iconițele fără să fie văzut.

Pretutindeni își are Hristos aleșii Lui.”

Sursă:

https://plus.google.com/u/0/+ΑδελφήΑγάθη

http://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

Η Αγία Νεομάρτυς Ντανιέλα (Δανιηλία) Μοναχή από το Βουκουρέστι της Ρουμανίας, το Μαρτυρικό Λουλούδι του Πάσχα (+6 Απριλίου, Μεγάλη Τρίτη, 2004)

https://romaniaofmyheart.wordpress.com

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

ROMANIA OF MY HEART

Η Αγία Νεομάρτυς Ντανιέλα (Δανιηλία) Μοναχή

από το Βουκουρέστι της Ρουμανίας,

το Μαρτυρικό Λουλούδι του Πάσχα

6 Απριλίου

+ Μεγάλη Τρίτη, 2004

Αυτό το εκλεκτό λουλούδι άνθισε στη Ρουμανική γη το 1967. Από μικρή ήταν πολύ κοντά στο Θεό. Οταν έβγαινε από το σχολείο περνούσε πάντοτε από την εκκλησία. Γι’αυτό ο πατέρας της την μάλωνε πολύ σκληρά. „Που ήσουν; Ολη μέρα στην εκκλησία πας με τους παπάδες σου; Τι σου προσφερε ο Θεός;”. Ενω αυτή δεν έλεγε τίποτα, μόνο δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της.

Ηταν εύλαβης και προσευχόνταν πολλές ώρες. Στο σχολικό χορό, όταν τελείωσε το λύκειο δεν ήθελε να πάει. Η καθηγήτριά της την παρακαλούσε να πάει κι αυτή μαζί τους, ενώ εκείνη έλεγε „Δε μπορώ. Ξέρετε ότι σας αγαπώ όλους πολύ, αλλά συγχωρήστε με δε μπορώ να έρθω στο τραπέζι”. Ειχε χαρακτήρα πράο και ήταν καλή με όλους. Βοηθουσε τους συμμαθητές της στα μαθήματα και καθόνταν τη νύχτα και έγραφε γι’αυτούς. Ήταν πολύ καλή μαθήτρια τοσο στο σχολείο όσο και στο Πανεπιστήμιο. Ήταν πολύ εργατική. Όλα τα ρούχα της τα έφτιαχνε μόνη της.

Ηταν πνευματικό τέκνο του μεγάλου πνευματικου π.Σοφιάν από τη μονή Αντίμ.

Όταν ήταν φοιτήτρια περιποιούνταν μια παράλυτη γριά την οποια είχαν ξεχάσει όλοι, την κυρα-Ιωάννα. Η Ντανιέλα πήγαινε καθημερινά, το πρωί πριν το Πανεπιστήμιο και το βράδυ. Ηταν αρκετά μακριά και ο κόπος μεγάλος. Την έπλενε, την περιποιούνταν, της έκανε τις αγορές. Της τραγουδούσε και της διάβαζε και έφερνε χαρά στην ψυχή της γριάς.

Μια φορά κάποιος την χτύπησε πολύ την αγία Ντανιέλα αν και ήταν αθώα. Αφου υπέμεινε εν σιωπή το ξύλο, γονάτισε και φίλησε το πόδι που με αγριότητα την είχε χτυπήσει.

Ήταν πολύ πράος χαρακτήρας και ελεούσε τους άλλους. Ποτέ δεν κατηγορούσε κανεναν και πάντα έριχνε το φταίξιμο στον εαυτό της.

Κάποια προσωπα από την οικογένεια της προσπαθούσαν να την πείσουν να παντρεύτει. „Όχι, όχι, εγώ θέλω να μείνω με τον Θεό”, έλεγε. „Μπορείς να είσαι με το Θεό και παντρεμένη”, της ελεγαν. Κι αυτή απαντούσε „ναι, αλλά αν θα παντρευτώ σημαινει ότι θα βάλω λίγο τον Θεό στην άκρη και εγώ δεν το θέλω αυτό. Θελω να δώσω το παν στο Θεό”.

Τη νυχτα προσευχόνταν πολλές ώρες. Ποτέ δεν έπεφτε για ύπνο χωρίς να κάνει τον κανόνα της. Τα αδέλφια της, της φώναζαν „Τι σου δίνει ο Θεος, τι μας ζαλίζεις με τους παπάδες σου, τι σου δίνει η πίστη σου; Αφού ο πατέρας σου δίνει φάγητο… Γιατί πήγες στο Πανεπιστήμιο για να μπεις σε μοναστήρι;”.

Όταν τελείωσε το Πανεπιστήμιο πήγε στο μοναστήρι. Ο πατέρας της την έψαχνε για πολύ καιρο και αφού την έφερε σπίτι την χτύπησε φριχτά.

Μια φορά, την τελεύταια βραδιά πριν την τελευταία αναχώρησή της για το μοναστήρι έκλαψε και προσευχήθηκε ασταμάτητα. Έκανε χίλιες μετάνοιες ζητώντας φωτισμό από την Παναγία. Ξημερώματα αποκοιμήθηκε. Όταν ξύπνησε πήρε την εικονίτσα της Παναγίας που της είχε χαρίσει ο π.Σόφιαν. Έκανε το σταυρό της, φίλησε την εικονίτσα και αποφασισμένη μάζεψε τα πραγματά της κι έφυγε. Επειτα έδωσε ένα γράμμα σε μία φίλη της για να το δώσει στον π. Σοφιανό. Να το περιεχόμενο του:

«Πάτερ είδα στο όνειρό μου την εικόνα της Παναγίας. Και είδα την εικόνα να ζωντανεύει και η Παναγία με κοίταζε προσεχτικά και εγώ τη ρωτούσα, τι να κάνω; Και είδα ότι με κοίταζε με πολύ πόνο. Και είδα δάκρυα στο μάγουλο της. Ξαφνικά άπλωσε τα χέρια της να προσευχηθεί και ένα δάκρυ έσταξε στο χέρι μου. Όταν με ακούμπησε το δάκρυ Της ξύπνησα και αποφάσισα να φύγω”.

Κι έφυγε. Στο δρόμο του Σταυρού, στο δρόμο του Σωτήρος Χριστου.

Όμως ο πατέρας της την βρήκε και αυτή τη φορά. Όταν την έφερε από το μοναστήρι τη χτύπησε πάλι φριχτά. Της έσχισε την μοναχική ενδυμασία μέ ένα ψαλίδι και την πέταξε στα σκουπίδια. Της έβγαλε από τον λαιμό το σταυρό και της φώναξε, οι παπάδες σου και η Εκκλησία… κλπ..  Τοτε εκείνη λιποθύμησε. Όταν ξύπνησε είπε στον πατέρα της „σε παρακαλώ άφησέ μου τις Eίκονες, δεν μπορώ να ζήσω χωρις αυτές”. Τότε ο πατέρας της έβαλε τις Eικόνες κάτω τις πάτησε και τις πήρε όλες. Τότε αυτή του είπε „Καλά μου τα πήρες όλα αλλά την ψυχή δεν μπορείς να μου την πάρεις”.

Και από τότε προσευχόνταν μόνο έτσι „Παναγία βοήθησέ με, Κύριε Ιησού Χριστέ μη με αφήνεις. Βλέποντας ο πατέρας της ότι δε μπορεί να την κάνει να παρεκκλίνει από την Ορθόδοξη ζωή, σκέφτηκε κάτι διαβολικό. Βρήκε κάποιους συναδέλφους του γιατρούς και της έβγαλαν διάγνωση „παρανοϊκή σχιζοφρένεια συνοδευόμενη με μυστικιστικό ντελίριο”. Μέχρι το τέλος της ζωής της ήταν υποχρεωμένη να παίρνει φάρμακα „για να ησυχάσει”. Τα δυο τελευταία χρόνια της τα πέρασε στο νοσοκομείο με σωληνάκια στη μύτη. Εξαιτίας των φαρμάκων ήταν σχεδόν πάντα αναίσθητη. Ο πατέρας της την φύλαγε από το πρωί μέχρι το βράδυ στις 22.00-23.00 μην τυχόν και έρθει σε επαφή με ευσεβή και πιστά πρόσωπα.

Η ακινησία της στο κρεββάτι και τα φάρμακα που της έδινε ο ψυχίατρος της προκάλεσαν παράλυση και απόφραξη του αυλού του εντέρου. Έτσι βασανισμένη πέθανε την Τρίτη 6 Απριλίου 2004, την Μεγάλη Εβδομάδα. Αυτό έγινε περίπου στις 22.00. Επειδή ο πατέρας της δεν θα δεχόνταν να έρθει ιερέας, κατά θαυμαστό τρόπο έμαθε για το θανατό της ο π.Κωνσταντίνος και κατά τις 23.00 τέλεσε την ακολουθία για τους κεκοιμημένους. Ο πατέρας της για πρώτη φορά έλειπε, αν και προηγουμένος τον είχαν δει στο νοσοκομείο…

Στον τάφο της άρχισαν να γίνονται θαύματα.

Το πρώτο θαύμα έγινε την Τετάρτη 12 Μαίου 2004 κάνοντας καλά έναν νέο που επί 8 χρόνια έπασχε από την ίδια με αυτήν ασθένεια που ψευδώς είχε γράψει ο πατέρας της ότι είχε. Το 2004 έκανε καλά έναν φοιτητή που έπασχε από μια ασθένεια των αγγείων και το 2005 έναν νεαρό που είχε κρίση σκωληκοειδιτιδος.

Ο τάφος της αγίας Ντανιέλας βρίσκεται στο κοιμητήριο Αντρονάκε στη συνοικία Κολεντίνα στο Βουκουρέστι.

Ιοάν Βλαντούκα, στο:

περιοδ. ATITUDINI

Πηγή:

https://proskynitis.blogspot.gr

https://proskynitis.blogspot.gr/2009/08/blog-post_26.html

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Sfânta Muceniță Heruvima din România (+1998) ╰⊰¸¸.•¨* Fericita Maică Heruvima de la Petru Vodă, “Golanca” lui Dumnezeu – Mărturisirile colegei de suferinţă, poeta Camelia Răileanu

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

C5aFHu4U0AAFMl-

download-4

Sfânta Muceniță Heruvima din România (+1998)

download-3

Fericita Maică Heruvima de la Petru Vodă,

“Golanca” lui Dumnezeu.

Mărturisirile colegei de suferinţă, poeta Camelia Răileanu

Sursa:

http://www.marturisitorii.ro

http://www.marturisitorii.ro/2016/03/21/fericita-maica-heruvima-de-la-petru-voda-golanca-lui-dumnezeu-marturisirile-colegei-de-suferinta-poeta-camelia-raileanu/

MĂRTURISITORII

“Mi-a scris că luptă nu pentru că ar ține cu dinții de viața aceasta iluzorie, ci pentru că vrea să ducă lupta până la capăt.”

Maica Heruvima, drumul muceniciei de la Botoşani la Petru Vodă

Două destine tulburătoare, două vieţi care s-au sprijinit una pe cealaltă înduhovnicindu-se în iubire. O poveste prea puţin cunoscută, poate şi pentru că poartă în sine un incredibil omenesc, o fascinaţie care zdruncină, un inedit al mărturisirilor şi o îndrăzneală a trăirii pe care noi, cei ai cotidianului prezent, nu o mai credem posibilă.

Svetlana Tănasă a trecut la Domnul în straie de muceniţă, cu numele Heruvima. Odihneşte în cimitirul Mănăstirii Petru Vodă, iar povestea ei a devenit o adevărată pildă pentru ortodoxie după ce, în urma unei burse Soroş la Universitatea Central Europeană de la Budapesta (Ungaria), a contactat un cancer de piele (medicii confirmându-i că este vorba despre o iradiere). În urma acestei cumplite boli, Svetlana Tănasă se retrage la Continuă lectura „Sfânta Muceniță Heruvima din România (+1998) ╰⊰¸¸.•¨* Fericita Maică Heruvima de la Petru Vodă, “Golanca” lui Dumnezeu – Mărturisirile colegei de suferinţă, poeta Camelia Răileanu”